hışım


hışım
(F.)
[ ﻢﺸﺧ ]
öfke.
♦ hışımlanmak öfkelenmek.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • hısım — is., huk., Ar. ḫiṣm 1) Akraba 2) Dede ve nineleri bir olanlardan her biri Birleşik Sözler hısım akraba …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • hışım — is., şmı, Far. ḫişm Öfke, kızgınlık Hareketlerinde o eski hışım kaybolmuştu. N. Cumalı Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller hışmına uğramak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HISIM — Soyca ve evlenme neticesinde aralarında bağ bulunanların beheri. Akraba …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • hısım — akraba …   Beypazari ağzindan sözcükler

  • hışım — sinirli, inatçı …   Beypazari ağzindan sözcükler

  • hısım akraba — is. Yakın ve uzak bütün akrabalar Hısım akraba bir mahallede toplandılar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • galebet — hısım …   Beypazari ağzindan sözcükler

  • öz kişi — hısım I, 46 özle öğle vaktl I, 114bkz: öyle …   Divan-i Luqat-i it-Türk Dizini

  • ATB — Hışım etmek. * Fesad. * İkrah olunan, kerih görülen …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • DAMED — Hışım etmek, öfkelenmek, hiddetlenmek, kızmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük